نوّاب شاه اسمعيل كه در آنزمان در قلعهء قهقهه بود و بفرمان شاه دين پناه خليفه - انصار محافظت آنحضرت مينمود ، زبان مقال گشودند . بنا بر اين مقدمه بين - الجانبين نايرهء جدال و قتال اشتعال يافته خرمن حيات بسيارى از سپاه طرفين به آتش تيغ آبدار محترق گرديد « 1 » . بموجبى كه مرقوم قلم شكسته رقم ميگردد و چون اكثر مخدّرات حرم محترم سيّما شاهزادهء حريم سيرت پريخان خانم دم از هواخواهى شاه اسمعيل ميزدند ، باتفاق بعضى از معتمدان ترك و تازيك و امداد قورچيان كشيك سلطان حيدر را در حرم توقيف فرموده نگذاشتند كه بيرون رود و متابعان و موافقان جهت « 2 » بيرون آوردن او دولتخانه و حرم را مركزوار احاطه كرده لواى جنگ برافراختند و بضرب تير و [ تفنگ ] انداختن ، رخنه‌ها در جدار آن حصار انداختند و زال بيك كه پسر خال سلطان حيدر و از گرجيان دلاور بود باتفاق حمزه بيك طالش و عليخان گرجى از راه ميدان اسب بدرى كه به آله قاپى « 3 » مشهورست خود را رسانيده آن در را بضرب نجق در يكديگر شكست و خود را بدر حرم رسانيده آغاز كندن و شكستن كرد و جمعى ديگر از مبارزان ميدان يلى ، از دروازهء پنجه على هجوم آورده در آن شب فتنه و آشوبى بهم رسيد كه غوغا و وحشت روز قيامت بگرو رفت . در آن محل ، بعضى از اهل حرم كه هوادار سلطان حيدر بودند خواستند كه او را در لباس نسوان بيرون كرده بياران ملحق سازند كه خصمان بر آن مكيدت پنهان اطلاع يافته شمخال بيك كه خال زادهء بلقيس مكان پريخان خانم بود ، سلطان حيدر را به آن هيأت گرفته نگاه داشت و باتفاق سلطان ابراهيم ميرزا به حسين بيك يوزباشى و آنجماعت پيغام دادند كه اولى آنست و انسب چنان كه شما درين شب اين فتنه را تسكين دهيد و به آب صبر ، التهاب نايرهء خلاف و نزاع منطفى سازيد و هر يك در محل و مقام خود قرار گيريد تا صباح جميع امرا و اركان دولت در

--> ( 1 ) - م : گرديده . ( 2 ) - د : حقى . ( 3 ) - عالى قاپو .